Het tienerdagboek

Een tijd geleden moesten wij (broer, zus en ik, maar vooral die laatste twee) in het ouderlijk huis onze oude spullen bekijken en ofwel mee naar eigen huis nemen ofwel veroordelen tot het grof huisvuil. Mijn ouders kunnen onverbiddelijk zijn, ook al hebben ze een grote zolder. Snuffelend in kartonnen dozen vol prullaria kwam ik… Continue reading Het tienerdagboek

Een klein beetje opgebrand

Zo ook hier op het ministerie. Kende Herman de Coninck mij misschien op een of andere rare anachronistische manier? Wat een ziener, wat een zegger. (Hopen dat het niet over Kristien Hemmerechts ging, want daar ben ik minder fan van.) In elk geval, ik wil ook graag voor alles 9, ik heb ook een zwart… Continue reading Een klein beetje opgebrand

Het buikje

Patatje. Panchita. Mals vleesje. Schattig buikje.  Grmbl. Een selectie uit het breed gamma aan koosnaampjes die mijn manager voor mij heeft bedacht. Meestal uitgesproken nadat ik gegeten heb en Al Bundy-gewijs in de zetel ben geploft. Eigenlijk totaal niet professioneel dat hij me zo durft aanspreken, maar bon, ik neem het erbij. Is het echt… Continue reading Het buikje

Instagramintolerantie

Ik ben fan van Dirk De Wachter. Ken je 'm? Hij wordt ook wel de Nick Cave van de psychiatrie genoemd, en met zo'n bijnaam zit je bij mij al bij voorbaat gebeiteld. De man werpt een heerlijk nuchtere blik op de vaak oppervlakkige maatschappij waarin we allen maar wat aanmodderen. In plaats van krampachtig… Continue reading Instagramintolerantie