FUCK YOU

Aan de gastjes die tussen mijn benen grepen en kauwgom in mijn haar plakten op een dorpsfuif die ik dan maar vroeger verliet.

Aan de twee oudere Engelse jongens op schoolreis die vroegen of ik fuckable was en mijn rok omhoog trokken en dan lachten met mijn onderbroek.

Aan de jonge gast die mij ‘sale pute’ noemde toen ik gewoon langs hem heen liep op straat.

Aan de oudere man die moedermelk bestelde bij zijn koffie en terwijl ongegeneerd naar mijn borsten keek – ik was 17.

Aan de zatte vent in de wc’s van mijn stamcafé, die voor ik het goed en wel besefte opeens aan mijn borsten zat (gelukkig kon ik hem wegduwen en snel naar beneden lopen, waar ik het huilend tegen de baas en mijn vrienden vertelde die hem hebben buitengesmeten waarna ik gewoon verder ging met de avond alsof er niets gebeurd was).

Aan de mannen die op feestjes of aan drukke togen aan mijn kont zaten zonder dat ik kon weten wie het was.

Aan de man die zat te rukken in zijn auto in de file en mij telkens weer voorbij reed toen ik als tiener naar school fietste en dan mijn aandacht probeerde te trekken zodat ik zou kijken.

Aan de opdringerige kerel die mij arrogante teef noemde toen ik beleefd zei dat ik liever niet wilde praten.

Aan de creep die mij achtervolgde tot aan mijn kot waar ik niet meer binnen durfde stappen omdat hij dan kon zien waar ik woonde en dat ik dan maar paniekerig belde naar mijn zus en bleef toertjes maken.

Aan de jongens in een auto die mij volgden toen ik te voet naar huis ging na een feestje; dat dreigende van die tergend traag rijdende auto naast mij vergeet ik nooit.

En fuck you aan al die mannen die ervoor gezorgd hebben dat ik vroeger nooit alleen met de fiets naar een feestje mocht of kon, die ons leerden om tijdens de tocht naar huis, feest of auto te doen alsof je aan het bellen bent – of nog beter: echt aan het bellen bent, die ons leerden dat je beter je sleutels of een aansteker tussen je vuist klemt, die ons leerden dat mensen die ons graag zien ons moesten leren dat “als ze je aanvallen, je zo hard mogelijk in hun kruis moet stampen”, die onze ouders leerden bang zijn voor hun dochters, die ons leerden bang zijn voor onszelf en op onze beurt voor onze dochters, die ons oplegden elkaar te moeten sturen dat je veilig thuis bent (alsof dat geen evidentie zou moeten zijn) en

FUCK YOU

aan al die mannen

die ons blijkbaar ook leerden dat allemaal maar normaal te vinden.