Begrijpe wie begrijpen kan

Gisteren was het tien jaar geleden dat Hugo Claus stierf. Als leerkracht Nederlands was het dan ook mijn plicht hem te herdenken. Op een vrome manier, geen hysterische. Geen poespas. Ik las in elke klas Sonnet I voor. Dat gaat over dat de meeste dingen in het leven volmaakt zouden zijn op één moment en… Lees verder Begrijpe wie begrijpen kan

In bad

Het duurde niet lang, veel te kort zelfs om eerlijk te zijn. Maar een nieuwe zenuwinzinking diende zich dit weekend aan. Een grote, jawel. Malheur alom, ontzetting, wanhoop ook. Ik was eerst al eventjes furieus geworden omdat sommige volwassen mensen 11 uur op een zaterdag een veel te vroeg tijdstip vinden om af te spreken,… Lees verder In bad

Vrouwen die huilen

Vrouwen die niet huilen vertrouw ik niet. Bestaan die eigenlijk wel? Ik hoop stiekem van niet, maar vandaag heb ik voldoende realiteitszin om te beseffen dat zulke vrouwen ook hun bestaansrecht hebben. Zelf kan ik best wel aardig 'n potje schreien. Goed ontwikkelde traanklieren, al zeg ik het zelf. Mag ik mijn aangeboren weentalent op… Lees verder Vrouwen die huilen

Boekie

Het leerkrachtenkabinet van het Ministerie van Hysterie draait op volle toeren. Laat me beginnen met een paar op het eerste zicht nietszeggende anekdotes. Omstreeks mijn 5de levensjaar werd ik door mijn zus omgedoopt tot Boekie. Sindsdien is dat al ongeveer 25 jaar mijn geuzennaam. Matilda van Roald Dahl was (en is dat stiekem nog steeds) mijn… Lees verder Boekie

Het tienerdagboek

Een tijd geleden moesten wij (broer, zus en ik, maar vooral die laatste twee) in het ouderlijk huis onze oude spullen bekijken en ofwel mee naar eigen huis nemen ofwel veroordelen tot het grof huisvuil. Mijn ouders kunnen onverbiddelijk zijn, ook al hebben ze een grote zolder. Snuffelend in kartonnen dozen vol prullaria kwam ik… Lees verder Het tienerdagboek

Een klein beetje opgebrand

Zo ook hier op het ministerie. Kende Herman de Coninck mij misschien op een of andere rare anachronistische manier? Wat een ziener, wat een zegger. (Hopen dat het niet over Kristien Hemmerechts ging, want daar ben ik minder fan van.) In elk geval, ik wil ook graag voor alles 9, ik heb ook een zwart… Lees verder Een klein beetje opgebrand

Instagramintolerantie

Ik ben fan van Dirk De Wachter. Ken je 'm? Hij wordt ook wel de Nick Cave van de psychiatrie genoemd, en met zo'n bijnaam zit je bij mij al bij voorbaat gebeiteld. De man werpt een heerlijk nuchtere blik op de vaak oppervlakkige maatschappij waarin we allen maar wat aanmodderen. In plaats van krampachtig… Lees verder Instagramintolerantie