PS: Sorry!

Het ministerie stond een tijdje geleden weer eventjes in rep en roer na het lezen van een opiniestuk over WeCanDance op VRT NWS (waar zijn die klinkers eigenlijk gebleven?) en daar wil ik nu, zo’n twee weken later, toch nog verslag over uitbrengen. Ik kom traag op gang, ik weet het. Ik loop een beetje […]

Taalzorgen

Het is nog even vakantie. Nog eventjes dus vooraleer de werkelijkheid me weer inhaalt. Zoals jullie konden zien op de Facebookpagina was het Ministerie op retraite in Amerika. Zo kon ik de nodige afstand nemen van alweer een hectisch einde van het schooljaar. Hoezo, hectisch? examens opstellen en verbeteren, ze uit frustratie in een hoekje […]

In balans

Lees je goed, in balans. Jullie zullen het moeilijk geloven, maar ik ben eigenlijk meestal wel een beetje in balans. Een professionele koorddanseres, wankel balancerend boven de angstaanjagende afgrond van het dagelijkse leven. En intussen vrede sluitend met mijn innerlijke zelf. Tot ik onlangs merkte dat die innerlijke zelf 7 kg is bijgekomen sinds de […]

Schrijfbrunch

Wat doet de minister van agitatie, opwinding en opperste ontroering op een druilerige zondag als gisteren? Geagiteerd, opgewonden en ontroerd zijn tiens, want een tijd geleden trok ik mijn stoute schoenen aan en schreef ik me in voor een schrijfworkshop met brunch. Eten en schrijven in het bijzijn van vreemde mensen, ik word er lichtjes […]

In bad

Het duurde niet lang, veel te kort zelfs om eerlijk te zijn. Maar een nieuwe zenuwinzinking diende zich dit weekend aan. Een grote, jawel. Malheur alom, ontzetting, wanhoop ook. Ik was eerst al eventjes furieus geworden omdat sommige volwassen mensen 11 uur op een zaterdag een veel te vroeg tijdstip vinden om af te spreken, […]

Vrouwen die huilen

Vrouwen die niet huilen vertrouw ik niet. Bestaan die eigenlijk wel? Ik hoop stiekem van niet, maar vandaag heb ik voldoende realiteitszin om te beseffen dat zulke vrouwen ook hun bestaansrecht hebben. Zelf kan ik best wel aardig ’n potje schreien. Goed ontwikkelde traanklieren, al zeg ik het zelf. Mag ik mijn aangeboren weentalent op […]

Boekie

Het leerkrachtenkabinet van het Ministerie van Hysterie draait op volle toeren. Laat me beginnen met een paar op het eerste zicht nietszeggende anekdotes. Omstreeks mijn 5de levensjaar werd ik door mijn zus omgedoopt tot Boekie. Sindsdien is dat al ongeveer 25 jaar mijn geuzennaam. Matilda van Roald Dahl was (en is dat stiekem nog steeds) mijn […]

Het tienerdagboek

Een tijd geleden moesten wij (broer, zus en ik, maar vooral die laatste twee) in het ouderlijk huis onze oude spullen bekijken en ofwel mee naar eigen huis nemen ofwel veroordelen tot het grof huisvuil. Mijn ouders kunnen onverbiddelijk zijn, ook al hebben ze een grote zolder. Snuffelend in kartonnen dozen vol prullaria kwam ik […]