In balans

Lees je goed, in balans. Jullie zullen het moeilijk geloven, maar ik ben eigenlijk meestal wel een beetje in balans. Een professionele koorddanseres, wankel balancerend boven de angstaanjagende afgrond van het dagelijkse leven. En intussen vrede sluitend met mijn innerlijke zelf. Tot ik onlangs merkte dat die innerlijke zelf 7 kg is bijgekomen sinds de… Lees verder In balans

Het tienerdagboek

Een tijd geleden moesten wij (broer, zus en ik, maar vooral die laatste twee) in het ouderlijk huis onze oude spullen bekijken en ofwel mee naar eigen huis nemen ofwel veroordelen tot het grof huisvuil. Mijn ouders kunnen onverbiddelijk zijn, ook al hebben ze een grote zolder. Snuffelend in kartonnen dozen vol prullaria kwam ik… Lees verder Het tienerdagboek

Een klein beetje opgebrand

Zo ook hier op het ministerie. Kende Herman de Coninck mij misschien op een of andere rare anachronistische manier? Wat een ziener, wat een zegger. (Hopen dat het niet over Kristien Hemmerechts ging, want daar ben ik minder fan van.) In elk geval, ik wil ook graag voor alles 9, ik heb ook een zwart… Lees verder Een klein beetje opgebrand

Het buikje

Patatje. Panchita. Mals vleesje. Schattig buikje.  Grmbl. Een selectie uit het breed gamma aan koosnaampjes die mijn manager voor mij heeft bedacht. Meestal uitgesproken nadat ik gegeten heb en Al Bundy-gewijs in de zetel ben geploft. Eigenlijk totaal niet professioneel dat hij me zo durft aanspreken, maar bon, ik neem het erbij. Is het echt… Lees verder Het buikje

Instagramintolerantie

Ik ben fan van Dirk De Wachter. Ken je 'm? Hij wordt ook wel de Nick Cave van de psychiatrie genoemd, en met zo'n bijnaam zit je bij mij al bij voorbaat gebeiteld. De man werpt een heerlijk nuchtere blik op de vaak oppervlakkige maatschappij waarin we allen maar wat aanmodderen. In plaats van krampachtig… Lees verder Instagramintolerantie