Ode aan de leerling

Turbulente dagen op het ministerie, als je 't mij vraagt. De symptomen van PMS nog maar net (halfslachtig) bestreden of daar kondigde zich al ander onheil aan. Het is namelijk zover. Mijn eerste haatbericht is een feit. Vorige week kreeg ik van anoniempje xx de niet zo vriendelijke boodschap te stoppen met slecht te spreken… Lees verder Ode aan de leerling

PMS

Neen, de titel is geen verwijzing naar één van mijn talloze kindertrauma's. Maar goed, ik deel er wel eentje. Ooit moest ik, zoals zovelen onder ons, naar het PMS en zei de dokter van dienst dat ik me mocht uitkleden in het pashokje. Poedelnaakt schuifel ik angstvallig buiten en passeer de andere gegeneerde toekijkende leerlingen.… Lees verder PMS

Schrijfbrunch

Wat doet de minister van agitatie, opwinding en opperste ontroering op een druilerige zondag als gisteren? Geagiteerd, opgewonden en ontroerd zijn tiens, want een tijd geleden trok ik mijn stoute schoenen aan en schreef ik me in voor een schrijfworkshop met brunch. Eten en schrijven in het bijzijn van vreemde mensen, ik word er lichtjes… Lees verder Schrijfbrunch

Huizenjacht

Oké, we gaan een huis kopen. O jee, echt? Doen we dat echt? Zolang we geen crisissen meer te bedwingen hebben wel ja. Waarom ook niet? Stop dan wel met je wispelturigheid en je wekelijkse inzinkingen. (Zegt de crisismanager uiteraard tegen mij, en niet omgekeerd.) Romantisch zijn we wel hier op het ministerie, maar dat… Lees verder Huizenjacht

Begrijpe wie begrijpen kan

Gisteren was het tien jaar geleden dat Hugo Claus stierf. Als leerkracht Nederlands was het dan ook mijn plicht hem te herdenken. Op een vrome manier, geen hysterische. Geen poespas. Ik las in elke klas Sonnet I voor. Dat gaat over dat de meeste dingen in het leven volmaakt zouden zijn op één moment en… Lees verder Begrijpe wie begrijpen kan

In bad

Het duurde niet lang, veel te kort zelfs om eerlijk te zijn. Maar een nieuwe zenuwinzinking diende zich dit weekend aan. Een grote, jawel. Malheur alom, ontzetting, wanhoop ook. Ik was eerst al eventjes furieus geworden omdat sommige volwassen mensen 11 uur op een zaterdag een veel te vroeg tijdstip vinden om af te spreken,… Lees verder In bad

Patatas bravas

Een tijd gelezen zat ik nog in de Zwitserse bergen, nu noopte een acuut gebrek aan vitamine D tot de drastische beslissing om een week te overwinteren in Lanzarote. Neen, niet met de bejaardenbond, maar met de crisismanager. Er gezellig even tussenuit. Bekomen van de kou, van de laatste crisis, van de dagelijkse sleur. Decadent… Lees verder Patatas bravas

BFF

Lees ik dat goed? Staat daar nu echt beffen op die pennenzak? Jeetje, de jeugd van tegenwoordig! Mijn jonge lerarenogen waren nog niet veel gewend. De eerste keer dat ik de afkorting BFF las, was ik duidelijk niet mee. Ik had al met lede ogen moeten toezien hoe 'ff' een gangbare afkorting werd voor 'even'.… Lees verder BFF

Vrouwen die huilen

Vrouwen die niet huilen vertrouw ik niet. Bestaan die eigenlijk wel? Ik hoop stiekem van niet, maar vandaag heb ik voldoende realiteitszin om te beseffen dat zulke vrouwen ook hun bestaansrecht hebben. Zelf kan ik best wel aardig 'n potje schreien. Goed ontwikkelde traanklieren, al zeg ik het zelf. Mag ik mijn aangeboren weentalent op… Lees verder Vrouwen die huilen